In onze snel veranderende samenleving staat seksualiteit meer op de voorgrond dan vroeger. Niet alleen in films wordt seksualiteit een noodzakelijk element maar ook in televisieseries komt seksualiteit meer en meer expliciet aan bod. Ouders mogen het vreemd vinden maar uit verschillende onderzoeken blijkt dat seks voor hun kinderen helemaal niet meer vreemd is. Steeds meer jongeren hebben op jongere leeftijd hun eerste seksuele ervaring terwijl hun relatiebekwaamheid niet in dezelfde mate mee evolueert. Dat betekent in se dat er heden ten dage heel wat nieuwe omgangsvormen zijn, met als basis het experiment, die door ouderen zoals ouders en leraren al snel als onwelvoeglijk worden bestempeld zonder dat ze zich echt de vraag stellen wat er zowel op psychisch als op biologisch vlak aan de hand is. Misschien doen we wel de ogen dicht voor iets wat gewoon menselijk is. Door anders om te gaan met onze kinderen en hun seksualiteit kunnen we hen misschien nieuwe perspectieven bieden. Tegelijkertijd zien we dat diezelfde kinderen meer dan vroeger komen uit éénoudergezinnen waar één of beide partners besloten heeft om een nieuw leven te beginnen. Ontrouw is in vele gevallen de spreekwoordelijke druppel die de emmer doet overlopen. Het hoeft dan in sommige gevallen niet te verwonderen dat de kinderen later het noorden kwijt raken. Meer problematisch wordt seksualiteit wanneer ze commercieel geëxploiteerd wordt als een vorm van liefde. Bovendien is er een hele industrie rond gegroeid met wijde vertakkingen die het steeds makkelijker vindt om seksualiteit te verkopen. Daarmee doelen we uiteraard niet alleen op de pornografie maar ook op de mensenhandel. Dikwijls worden kinderen met medeweten van de ouders over gans de wereld uitgezonden om een toekomst kunnen op te bouwen. Spijtig is dat onze samenleving deze mensen en hun problemen nog steeds marginaliseert en hen dus geen structureel forum biedt om niet alleen hun dagelijkse problemen aan te pakken maar ook de instroom.